សាលាបឋមសិក្សាផាងវ៉ាំងណាំ ចាត់តាំងយ៉ាងអធិកអធមនូវកម្មវិធី "រាត្រីបុណ្យសែនព្រះខែ" ជូនដល់សិស្សានុសិស្ស
រដូវវិស្សមកាលរបស់កុមារនៅតំបន់ជនបទក្នុងជីវភាពសម័យទំនើប រដូវវិស្សមកាលរបស់កុមារខ្មែរនៅតាមភូមិស្រុកនៃតំបន់ភាគខាងលិច បែរជាមានភាពអ៊ូអរប្រកបដោយលក្ខណៈដោយឡែក។ នៅទីនោះ គ្មានទូរស័ព្ទឬក៏ល្បែងកម្សាន្តទំនើបអ្វីឡើយ ប៉ុន្តែមានថ្នាក់រៀនដ៏ពិសេសបានបង្កើតឡើងដោយការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់លោកតាលោកយាយនិងព្រះសង្ឃគ្រប់ព្រះអង្គ ធ្វើឱ្យរដូវវិស្សមកាលរបស់កុមារនៅតំបន់ជនបទក្លាយជាដំណើរឆ្លងបទពិសោធន៍ សម្របខ្លួនទៅក្នុងលំហូរវប្បធម៌ដែលដូនតាបន្សល់ទុកមក។
ភ្លេងពិណពាទ្យក្នុងជីវភាពវប្បធម៌របស់ជនរួមជាតិខ្មែរពិណពាទ្យ ជាទម្រង់ភ្លេងមួយប្រភេទផ្សារភ្ជាប់នឹងជីវភាពស្មារតីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ។ តាំងពីបុរាណមក ភ្លេងនេះបានផ្សារភ្ជាប់ស្អិតល្មួតជាមួយសិល្បៈសម្តែង និងជំនឿសាសនា ទន្ទឹមនឹងនោះ តែងអំណះអំណាងពីតួនាទីដ៏សំខាន់រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ ពិសេសនៅក្នុងពិធីបុណ្យប្រពៃណី និងពិធីកិច្ចសាសនារបស់សហគមន៍ជនរួមជាតិខ្មែរនៅណាមបូ។
សមាហរណកម្មពីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ទីក្រុងកឹងធើ បច្ចុប្បន្នមានកេរដំណែលចំនួន ១០៨ ដែលបានរៀបចំណាត់ថ្នាក់ ក្នុងនោះមានកេរដំណែលថ្នាក់ជាតិដ៏ពិសេស ១ កេរដំណែលថ្នាក់ជាតិចំនួន ៣១ និងកេរដំណែលថ្នាក់ទីក្រុងចំនួន ៧៦ ព្រមទាំងមានបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីថ្នាក់ជាតិចំនួន ១៦ ទៀតផង។ នេះគឺជាប្រភពធនធានមិនត្រឹមតែកំណត់នូវអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌របស់កឹងធើ រួមចំណែកអភិវឌ្ឍន៍វិស័យទេសចរណ៍ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជា "លិខិតឆ្លងដែន" សម្រាប់ដំណើរការសមាហរណកម្មផងដែរ។
វត្តស្រឡូងតាមកំណត់ហេតុរបស់វិទ្យាករវឿងហុងសេននិងស្នាព្រះហស្ថព្រះឧបជ្ឈាយ៍តាំងឌុចស្ថិតនៅសង្កាត់មីស្វៀង ទីក្រុងកឹងធើ វត្តស្រឡូងគឺជាវត្តមួយល្បីល្បាញមានលក្ខណៈពិសេសគឺព្រះវិហារបិទដោយអំបែងចាន បង្កជាសម្រស់ប្លែកភ្នែក និងទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរយ៉ាងច្រើនកុះករមកទស្សនា។ មុនពេលក្លាយជាកន្លែងទេសចរណ៍ ទិដ្ឋភាពនៃវត្តនេះតាមចំណារយ៉ាងរស់រវើកតាមរយៈទំព័រកំណត់ហេតុរបស់វិទ្យាករវឿងហុងសេន។
ទីក្រុងកឹងធើ និងហាណូយ ចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអភិវឌ្ឍន៍ទេសចរណ៍ទីក្រុងកឹងធើនិងហាណូយ នឹងសហការចែករំលែកបទពិសោធន៍លើការគ្រប់គ្រងរដ្ឋក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ កសាងផលិតផលទេសចរណ៍ គ្រប់គ្រងគោលដៅទេសចរណ៍ និងផ្សព្វផ្សាយ ជំរុញវិស័យទេសចរណ៍។
រាំចង្វាក់សារ៉ាវ៉ាន់ជាពួកចំនួន ១.០០០ នាក់ ដោយនិស្សិតសាកលវិទ្យាល័យត្រាវិញ បានជ្រើសបង្កើតធាតុខ្លឹមវៀត ឆ្នាំ២០២៦ថ្ងៃទី ៧ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦ នៅពហុកីឡាដ្ឋាននៃមហាវិទ្យាល័យត្រាវិញ សាកលវិទ្យាល័យត្រាវិញបានចាត់តាំងរាំចង្វាក់សារ៉ាវ៉ាន់ជាពួកផ្អែកលើមូលដ្ឋានភ្លេងប្រពៃណីខ្មែរណាមបូ ដោយមាននិស្សិតចូលរួមចំនួន ១.០០០ នាក់។
ស្វែងយល់ពីឧបករណ៍ភ្លេងរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរនៅតំ បន់ណាមបូនៅក្នុងឧបករណ៍ភ្លេងរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរបានបែងចែកជា ៤ ប្រភេទធំៗ ក្នុងនោះ រួមមាន៖ ឧបករណ៍ខ្សែ ឧបករណ៍ខ្យល់ ឧបករណ៍ស្បែក ឧបករណ៍គោះ។ ប្រភេទនី មួយៗសុទ្ធតែមានឧបករណ៍ភ្លេងខុសៗគ្នា។ ក្នុងនោះ ប៉ីអនិងស្រឡៃ គឺជាឧបករណ៍ភ្លេងពីរប្រភេទដ៏ពិសេសស្ថិតក្នុងក្រុមឧបករណ៍ភ្លេងរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរនៅតំបន់ណាមបូ។
រសជាតិនំបញ្ចុកទឹកសម្លខ្មែរ នៅក្បែររមណីយដ្ឋានស្រះស្រីក្នុងបរិយាកាសដ៏មនោរម្យនៃផ្លូវចូលទៅកាន់រមណីយដ្ឋានស្រះស្រី មុខម្ហូបនំបញ្ចុកទឹកសម្លបែបស្រុកស្រែរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ នៅតែមានភាពទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរជិតឆ្ងាយជានិច្ច។ មិនត្រឹមតែជាអាហារដ៏ពេញនិយមប៉ុណ្ណោះទេ នំបញ្ចុក ទឹកសម្លនៅទាំងបង្កប់នូវរឿងរ៉ាវនៃការថែរក្សារសជាតិប្រពៃណី ដែលបានដូនតាបន្សល់ទុក និងតកូនតចៅជាច្រើនជំនាន់មកហើយ។
សិប្បករឆ្នើមអស់ពីចិត្តជាមួយនឹងភ្លេងប្រជាប្រិយរបស់ជនជាតិដោយជ្រួតជ្រាបនូវទស្សនៈរបស់បក្ស និងរដ្ឋអំពីការកសាង អភិវឌ្ឍន៍ខឿនវប្បធម៌និងកងជួរសិល្បៈ រយៈពេលកន្លង មានបុគ្គលជាច្រើនមានស្នាដៃឆ្នើមក្នុងការអភិរក្សបេតិកភណ្ឌអរូបី បានទទួលកិត្តិយស និងគោរមនាមដ៏ថ្លៃថ្លា។ ក្នុងចំណោម "អ្នករក្សាព្រលឹងសិល្បៈ" គំរូទាំងនោះ មានសិប្បករឆ្នើមឡឹមហួន - កុលបុត្រខ្មែរដ៏ឆ្នើមមួយរូបនៃតំបន់ជនបទវិញភឿក ទីក្រុងកឹងធើ។
អភិរក្សនិងពង្រីកតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរនៅទីក្រុងកឹងធើ ក្រសួងវប្បធម៌ កីឡានិងទេសចរណ៍ បានចាត់តាំងសន្និសីទស្តីពីការ"អភិរក្សនិងពង្រីកតម្លៃវប្បធម៌ប្រពៃណីរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរ"។
អនុម័តកម្មវិធីសកម្មភាពអនុវត្តផែនការយុទ្ធសាស្ត្រសហគមន៍វប្បធម៌-សង្គមអាស៊ាននៅវៀតណាម ដំណាក់កាល ២០២៦-២០៣៥ឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាល លោកប៊ូយថាញស៊ើង បានចុះហត្ថលេខាលើសេចក្តីសម្រេចលេខ ១៥៥/QĐ-TTg ចុះថ្ងៃទី២០ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៦ អនុម័តកម្មវិធីសកម្មភាពអនុវត្តផែនការយុទ្ធសាស្ត្រសហគមន៍វប្បធម៌-សង្គមអាស៊ាននៅវៀតណាម ដំណាក់កាល ២០២៦-២០៣៥។
រូបតំណាងព្រះនាងគង្ហីងធរណីក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរជាការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងជំនឿជីវចលនិងព្រះពុទ្ធសាសនា នាងគង្ហីងធរណីគឺជានិមិត្តរូបដ៏ពិសេសក្នុងវប្បធម៌ខ្មែរ។ រូបតំណាងនេះឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងពេញលេញនូវផ្នត់គំនិតដ៏មានសោភ័ណភាព និងការគោរពចំពោះធម្មជាតិរបស់ប្រជាជនតាំងពីបុរាណកាលមក។
អត្ថន័យបង្កប់នៅក្នុងរបាំបុរាណរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរណាមបូជនរួមជាតិខ្មែរមានបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ និងសិល្បៈដ៏ពិសេស ដិតដាមដោយអត្តសញ្ញាណ និងជាចំណីអារម្មណ៍មួយដែលមិនអាចខ្វះបានក្នុងជីវភាពវប្បធម៌សហគមន៍។ ក្នុងនោះ សិល្បៈរបាំខ្មែរគឺជាផលិតផលមួយមិនត្រឹមតែបង្ហាញពីភាពច្នៃប្រតិដ្ឋផ្នែកសិល្បៈប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងមានអត្ថន័យមនុស្សធម៌យ៉ាងជ្រាលជ្រៅទៀតផង។
កាម៉ាវ អនុម័តថវិកាជាង ១៤ ពាន់លានដុង ដើម្បីជួសជុលបន្ទាន់កេរដំណែលជាតិពិសេសប្រាសាទបុរាណវិញហឹងគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្តកាម៉ាវ ទើបចេញសេចក្តីសម្រេចលេខ ១៤៧៤/ QĐ-UBND អនុម័តពីគោលការណ៍វិនិយោគគម្រោងជួសជុលបន្ទាន់កេរដំណែលជាតិពិសេសប្រាសាទបុរាណវិញហឹង ស្ថិតនៅឃុំចូវថើយ ក្នុងគោលបំណងអភិរក្សនិងទប់ស្កាត់ស្ថានភាពចុះទ្រុឌទ្រោមយ៉ាងខ្លាំងនៅប្រាសាទបុរាណមួយនេះ។
ខួបអនុស្សាវរីយ៍ ៨០ ឆ្នាំ សមរភូមិយង់បូម៖ ដឹងគុណអតីតកាល កសាងអនាគតនៅព្រឹកថ្ងៃទី៣០ ខែមេសា ក្នុងបរិយាកាសដ៏ពុះពោរនៃថ្ងៃខែមេសាប្រវត្តិសាស្ត្រ ខេត្តកាម៉ាវ បានចាត់តាំងយ៉ាងមហោឡារិកពិធីខួបអនុស្សាវរីយ៍ ៨០ ឆ្នាំ សមរភូមិយង់បូម (១៩៤៦–២០២៦)។
អភិរក្សរបរធ្វើស្ករត្នោត ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយទេសចរណ៍សហគមន៍ពេលផុតរដូវភ្លៀង អាកាសធាតុឈានចូលរដូវប្រាំង នេះក៏ជាពេលដែលជនរួមជាតិខ្មែរនៅឃុំទ្រីតូង ខេត្តអាងយ៉ាង ចូលដល់រដូវរម្ងាស់ស្ករត្នោត។ ចូលទៅជ្រៅកណ្តាលចម្ការត្នោត ឃើញផ្សែងហ៊ុយៗតាំងពីពេលព្រឹករហូតដល់រសៀល ជាសញ្ញាប្រាប់ថា រដូវធើ្វស្ករត្នោតបានចាប់ផ្តើម។
សង្កេតមករយៈពេល ៥១ ឆ្នាំ -ពី "ខេត្តហូវយ៉ាងធំ" មកជាទីក្រុងកឹងធើនាពេលបច្ចុប្បន្នសង្កេតមកក្រោយរយៈពេល ៥១ ឆ្នាំ ចាប់តាំងពីថ្ងៃរំដោះភាគខាងត្បូងទាំងស្រុង (៣០ មេសា ១៩៧៥ - ៣០ មេសា ២០២៦) ផែនទីរដ្ឋបាលនៃតំបន់មជ្ឈមណ្ឌលវាលរាបទន្លេគឺវឡុង បានឆ្លងកាត់ការប្តូរផ្លាស់ជាច្រើនលើក។
យុវជនជក់ចិត្តនឹងសិល្បៈសូនរូបផ្សារភ្ជាប់នឹងសិល្បៈគំនូរនិងចម្លាក់ប្រពៃណីតាំងពីនៅសាងផ្នួសមកម៉្លេះ បងស៊ើងប៊ិញឌិញ នៅឃុំយ៉ាហ្វា ទីក្រុងកឹងធើ បច្ចុប្បន្ន គឺជាសិប្បករវ័យក្មេងម្នាក់ក្នុងចំណោមសិប្បករកំពុងបង្ហាត់បង្រៀនសិល្បៈចម្លាក់ដល់យុវជនជំនាន់ក្រោយ រួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការអភិរក្សនិងពង្រីកអត្តសញ្ញាណវប្បធម៌ខ្មែរក្នុងជីវភាពសម័យទំនើប។
ត្រៀមលក្ខណៈរួចរាល់សម្រាប់ពិធីបុណ្យនំប្រពៃណីណាមបូ ឆ្នាំ២០២៦ថ្ងៃទី២៦ ខែមេសា ពិធីបុណ្យនំប្រពៃណីណាមបូ លើកទី១៣ ឆ្នាំ២០២៦ ក្រោមប្រធានបទ "សម្រស់ចម្រុះគ្នា - រសជាតិភូមិភាគខាងត្បូង" នឹងប្រារព្ធឡើងជាផ្លូវការនៅទីលានប៊ិញធ្វី។
រំលឹកពី "ឈ្នាង" ឧបករណ៍នេសាទប្រពៃណីដ៏ពិសេសរបស់ជនរួមជាតិខ្មែរណាមបូចំពោះមាមីងជនជាតិខ្មែរ ឧបករណ៍នេសាទប្រពៃណីគឺជាវត្ថុប្រើប្រាស់មិនអាចខ្វះបានក្នុងជីវភាពរស់នៅតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ។ ឧបករណ៍ទាំងនេះសម្រាប់ប្រកបរបរចិញ្ចឹមជីវិតក្នុងបរិស្ថានព្រែកដងអូរនៅតំបន់ណាមបូ ហើយផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងសកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរហូតក្លាយជាលក្ខណៈវប្បធម៌ពិសេសដោយឡែក។